Aanslagen en vrede

Hier lees je over het geweld wat gericht was tegen de Joodse bevolking door Palestijnse terroristen. Gelukkig was er ook goed nieuws: er werd voor het eerst vrede gesloten met een Arabisch land, namelijk Egypte!

TERRORISME

In de jaren zeventig vonden veel terroristische aanslagen plaats, gericht tegen Israëlische Joden en georganiseerd door Palestijnse terreurgroepen. In 1972 werden Israëlische sporters tijdens de Olympische Spelen in het Duitse München gegijzeld en vermoord. In 1974 werd een school in het Israëlische Ma’alot aangevallen en werden veel kinderen gegijzeld of vermoord. In 1976 werd een Frans vliegtuig dat op weg was van Athene naar Parijs gekaapt en werden alle Joodse passagiers gegijzeld in Entebbe in Oeganda. Deze laatsten werden gered dankzij een geheime operatie van de Israëlische geheime diensten.

NEDERZETTINGEN

Na afloop van de Jom Kippoer Oorlog organiseerden enkele orthodoxe Joden zich tot Gush Emunim (“Groep van de Gelovigen”) en begonnen dorpen te stichten in veroverd gebied, met name op de Westelijke Jordaanoever. Zij meenden dat het van groot belang was om joodse gemeenschappen in de hele regio te stichten om zich zo voor te bereiden op de komst van de Messias. De nieuwe premier, Manechem Begin, ondersteunde hen hierbij om zo de binnenlandse politieke spanningen tussen gelovigen en seculieren tegen te gaan.

SADAT IN ISRAËL

De Egyptische president Sadat, die zich dankzij de aanvankelijke successen tijdens de Jom Kippoer Oorlog sterker voelde, bracht als eerste Egyptische staatsman een bezoek aan Israël. Zijn bezoek luidde een nieuw tijdperk in: hij erkende Israël en riep de Arabische landen op om de vijandigheden achterwege te laten. De onderhandelingen die hierna tussen Egypte en Israël op gang kwamen, leidden in 1978 tot vredesoverhandelingen in het Amerikaanse Camp David (het vakantieverblijf van de Amerikaanse president) en uiteindelijk tot een vredesovereenkomst op 26 maart 1979. Enkele jaren later werd de Sinaï weer aan Egypte overgedragen.

PLO EN TERRORISME

Sinds de Onafhankelijksoorlog had een groep Palestijnen zich verenigd in de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie, beter bekend als de PLO (Palestinian Liberation Organisation). Vanaf 1969 tot aan zijn dood in 2004 leidde Yasser Arafat deze organisatie. Lange tijd bevond het hoofdkwartier van de PLO zich in Jordanië maar na onenigheid met de Jordaanse koning verhuisde dit hoofdkwartier naar Libanon in 1970. Vanaf deze plek voerden de leden van de PLO in Noord-Israël aanslagen uit. Bovendien hadden zij diverse terroristische aanslagen tegen Israëlische doelen over de hele wereld op hun naam staan.

Toen de PLO in 1978 een bus met burgers onder vuur nam in het noorden van Israël, viel het Israëlische leger het zuiden van Libanon binnen om deze organisatie uit te schakelen. Na een oproep van de VN trok Israël zich terug en kwam ook hier een internationale troepenmacht genaamd UNIFIL (United Nations Interim Forces in Lebanon).

Na een mislukte aanslag op de Britse ambassadeur in Israël in 1982 viel Israël in juni weer het zuiden van Libanon binnen. Binnen korte tijd bezette de IDF de Libanese hoofdstad Beiroet maar het oorspronkelijke doel, het uitschakelen van de PLO, werd niet gehaald aangezien de leiders van deze organisatie het land ontvluchtte naar Tunesië. Inmiddels was er onrust ontstaan onder Israëliërs zelf vanwege een bloedbad dat aangericht werd door Christelijke milities in een Palestijns kamp, terwijl het land bezet werd door Israël. Drie jaar later verliet het Israëlische leger Libanon maar behield tot het jaar 2000 een bufferzone bij de grens.

ETHIOPISCHE JODEN

Ondertussen kwamen er in 1984 vele Ethiopische Joden naar Israël toe, toen er een enorme hongersnood in hun leefgebied plaatsvond. Stiekem werden vliegtuigen van Israël naar buurland Soedan gestuurd om tienduizenden gevluchte Joden op te halen. Dit werd Operatie Mozes genoemd. Toen de Arabische landen hiervan op de hoogte kwamen werd het luchttransport stilgezet en werden de laaste duizend achtergebleven Joden door de Amerikanen later alsnog naar Israël gebracht.

 

De reddingsoperatie van de passagiers in het Franse vliegtuig in Oeganda in 1976 werd door de secretaris-generaal van de VN, de Oostenrijkse Kurt Waldheim, veroordeeld. Later werd duidelijk dat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog een Nazi-officier was die gezocht werd in Joegoslavië.

 

Binnenkort vind je hier links.